Epizod (2007)

Do samotnego i pogrążonego w smutku bohatera przychodzi czerwony gołąb. Już po chwili stado ptaków zawładnie umysłem bohatera i ekranem. Chory stanie się jednością ze swym urojeniem. Po zabiegu neurochirurgicznym wizje opuszczą bohatera. Ptaki powrócą jednak i znów wypełnią kadr. Tym razem jednak będą szare.

Bohater filmu zmuszony jest skrywać swą odmienność, obcość. Po rzekomym wyleczeniu szybko chowa za pazuchę czerwonego gołębia, lecz nigdy do końca nie uwolni się od swych obsesji, czego dowodem inwazja szarych ptaków w finale filmu. Jedyne co zmieni się w jego widzeniu rzeczywistości po zabiegu to kolor. Szarość ostatecznie zdominuje jego życie, czerwień - symbol miłości i silnych emocji - pozostanie ukryta na zawsze. [...]


Stan bohatera został oddany nie tylko przez zagarniające go obrazy ptactwa, ale również przez dźwięk. Gdy postać zostaje "porwana" przez ptaki, gruchanie gołębia przechodzi w przyjemną muzykę. Ze stanu tego wyrywają bohatera pielęgniarze. Muzyka urywa się nagle i zastępują ją wyostrzone dźwięki kroków, rytmiczny stuk kół szpitalnego łóżka. Elektronicznie przetworzone dźwięki towarzyszą obrazowi operacji i umierających powoli ptaków.

W tle etiudy Agaty Gorządek zdaje się pobrzmiewać pytanie o granice choroby i normalności, o zaburzenie jako stan szczególnej wrażliwości, która otwiera przed człowiekiem drogę do epifanii. Jednocześnie jest w niej jednak zawarta zapowiedź mrocznego końca, degradacji "ja".

Katarzyna Maka-Malatyńska




Produkcja: 2007
Premiera: 2007

Reżyseria:
w napisach określenie funkcji: Realizacja

Muzyka:




IMDb (angielski)
Wikipedia (polski)


01.150917

(POL) polski,






































Brak komentarzy:

Prześlij komentarz